Nightzone Forum Index logo
InloggenInloggen
RegistreerRegistreer
 
Di 25 Sep 2018 8:58 
 
Nightzone
HoofdpaginaHoofdpagina
NieuwsNieuws
InloggenInloggen
RegistreerRegistreer

Forum
ForumForum
ZoekenZoeken
FAQFAQ

Chat
ChattenChatten
EmoticonsEmoticons
Information
RegelsRegels

Links
DayzoneDayzone
GoogleGoogle



My mind, a blur.


 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Nightzone Forum Index -> Gedichten hoek
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Octavius
Gast








BerichtGeplaatst: Ma 09 Mrt 2009 21:03    Onderwerp: My mind, a blur. Reageer met quote

Wat is het dat iemand wel pijn mag voelen maar de ander niet?
Wat is het dat de ene zichzelf wel mag tonen en de ander er niet er niet eens over mag praten?

Word dat soms al bepaald voor we geboren worden? Of komt dat later, in de jeugd, waar je plaats en stand bepaald word door je eigen gedrag. Het is hypocriet dat de grootste schreeuwer de zwijgzame de mond snoert, het is oneerlijk dat er niemand voor hem opstaat.

Waarom zou de ene wel mogen huilen, en de ander moet worden gehard?
Waarom speelt iedereen zijn hele leven lang de rol van een betere, waarom speelt niemand een leven lang de rol van mij?

De tafel is koud, de kaarten verkeert geschud. Eigenlijk zou je beide moeten verwijderen en weer opnieuw beginnen, dat zou makkelijker zijn als de wereld het spel niet zou voorstellen.

Hoe komt het dat iemand zijn hele leven alles opkropt, de dramaís van anderen met zich mee draagt en zijn hele leven ellendig is? Waarom word er niet naar hen omgekeken, maar alleen vooruit, naar de welvarendste aan de top?

Komt het soms door onszelf? Dat we niet willen zien hoeveel anderen ons nodig hebben, hoeveel we elkaar nodig hebben. Of komt het soms door het voorbeeld dat we hebben? Dat de helden die in de volksmond ouders worden genoemd het zelf ooit ook verkeerd begrepen hebben?

De oneerlijkheid stijgt ten top, de angst spreidt zich verder uit, hoop wordt verder opgejaagd en de toekomst word versluierd. EgoÔstisch als ik ben kan ik met een gerust hart zeggen, ĎIk zal de dagen van wanhoop niet meer meemakení

Ooit heb je de keuze gemaakt, de weg die je insloeg toen je op een kruispunt van het leven stond. Nu weet je de weg naar het 1ste kruispunt niet eens meer terug. Die route des levens rust in duisternis, niet zozeer omdat we niet willen weten waar we ooit begonnen zijn, maar omdat we niet willen worden herinnerd aan de verkeerde keuzes die we toen gemaakt hebben.

De weg die voor ieder van ons ligt is onzeker en we zullen nog vaak twijfelachtige beslissingen maken op kruispunten. Dagen waarop we belangrijke beslissingen moeten maken, beslissingen die je uiteindelijk maken tot wat je bent. Maar op iedere weg die je inslaat vanaf dat kruispunt zul je vrienden maken, maar ook vrienden verliezen. Niets is voor eeuwig, dus houd jezelf ook niet voor de gek dat vriendschap dat wel is.

De pijn die iemand draagt is altijd verkeerd. Want de pijn die iemand draagt is ůf onterecht, ůf niet zwaar genoeg voor de gepleegde daad.
Maar wie zijn wij om te beslissen over al wat is? Zijn wij niet evengoed gewoon pionnen op het schaakbord van mens erger je niet, die proberen anderen van het parcours des levens af te gooien? Proberen we niet allemaal te winnen?
Naar boven
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Nightzone Forum Index -> Gedichten hoek Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls